سند ملي راهبرد انرژي كشور

«سند ملی راهبرد انرژي كشور»، سندي جامع و همه سويه براي مديريت بخش انرژي كشور تا افق سال ۱۴۲۰ هجري خورشيدي است كه با بهره‌گيري از توان كامل كارشناسي همه دستگاه‌هاي اجرايي و نهادهاي مرتبط با اين بخش و در چارچوب سياست‌هاي كلي ارائه شده در اسناد بالادستي اين سند و به استناد جزء (۲) بند (الف) ماده (۱۲۰) قانون برنامه پنج‌ساله ششم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران (۱۴۰۰- ۱۳۹۶)، بر اساس مدل برنامه‌ريزي سوات (SWOT) تهيه و تدوين گرديده است.

مقدمه

«سند ملی راهبرد انرژي كشور»، سندي جامع و همه سويه براي مديريت بخش انرژي كشور تا افق سال ۱۴۲۰ هجري خورشيدي است كه با بهره‌گيري از توان كامل كارشناسي همه دستگاه‌هاي اجرايي و نهادهاي مرتبط با اين بخش و در چارچوب سياست‌هاي كلي ارائه شده در اسناد بالادستي اين سند و به استناد جزء (۲) بند (الف) ماده (۱۲۰) قانون برنامه پنج‌ساله ششم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران (۱۴۰۰- ۱۳۹۶)، بر اساس مدل برنامه‌ريزي سوات (SWOT) تهيه و تدوين گرديده است. اين اسناد شامل موارد زير مي‌باشد:

  1. سند چشم انداز بيست ساله كشور (۱۴۰۴- ۱۳۸۴)
  2. سياست‌هاي كلي نظام در بخش انرژي، ابلاغي از سوي مقام معظم رهبري
  3. قانون برنامه ششم توسعه و اسناد پشتيبان آن
  4. قانون اجراي سياست‌هاي كلي اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسي
  5. سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي ابلاغي مقام معظم رهبري
  6. سياست‌هاي كلي برنامه ششم توسعه ابلاغي مقام معظم رهبري
  7. سياست‌هاي كلي محيط زيست ابلاغي مقام معظم رهبري

اين سند شامل اهداف كلان و راهبردهاي اساسي بخش انرژي كشور تا افق سال ۱۴۲۰ بوده و با استفاده از روندهاي جهاني تغييرات حامل هاي انرژي در اين بازه زماني و نگاه به وضعيت فعلي كشور در بخش انرژي، تدوين و ارايه گرديده است.

الف – چالش‌ها و تنگناهاي بخش انرژي كشور

  1. بالا بودن شدت انرژي و پايين بودن بهره‌وري انرژي در ايران در مقايسه با كشورهاي همتراز
  2. پايين بودن ضريب بازيافت مخازن نفتي و عدم اجراي كامل طرح‌هاي ازدياد برداشت از جمله تحقق نيافتن كامل اهداف برنامه تزريق گاز به مخازن نفتي در سال‌هاي اخير به دليل كمبود گاز و افزايش مصرف
  3. بالا بودن عمر مخازن نفت و گاز كشور و افت توليد طبيعي آنها
  4. افزايش سهم توليد نفت سنگين و فوق سنگين در سبد توليد نفت خام
  5. نبود الگوي پالايشي مناسب در پالايشگاه‌هاي موجود كشور و توليد فرآورده‌هاي با كيفيت پايين
  6. بالا بودن تلفات در بخش‌هاي توليد، تبديل و عرضه انرژي در كشور
  7. فقدان سازوكارهاي مناسب بازار در عرضه محصولات انرژي
  8. محدوديت در دسترسي به منابع مالي بين‌المللي
  9. محدوديت دسترسي به فناوري‌هاي (تكنولوژي‌هاي) نوين
  10. موانع و مشكلات پيمانكاري و صنايع سازنده تجهيزات شامل كمبود ظرفيت، اندك بودن سرمايه ثبت شده، فقدان قوانين مربوط به اتحاديه‌هاي صنفي (سنديكاها) و مشاركت‌ها (كنسرسيوم‌ها) و ضعف فناوري
  11. ناكافي بودن حضور بخش غيردولتي در سرمايه‌گذاري‌هاي بخش انرژي
  12. تبعيت سياست‌هاي صنعت نفت و گاز از ميزان نياز بودجه عمومي كشور به درآمدهاي ريالي و ارزي حاصل از مصارف حامل‌هاي انرژي و صادرات آن
  13. عدم توسعه معادن زغال سنگ حرارتي و نيروگاه‌هاي زغال سنگي
  14. سهم ناچيز انرژي‌هاي تجديد پذير و پاك در سبد انرژي كشور
  15. طولاني بودن فرآيند اخذ تسهيلات بانكي و اخذ مجوزهاي لازم قانوني
  16. كمبود شديد منابع مالي براي توسعه طرح‌هاي بخش انرژي
  17. ورود و توليد محصولات كم بازده و پرمصرف انرژي
  18. ناديده گرفتن ملاحظات اقتصادي در استقرار مراكز مصرف كننده انرژي
  19. فقدان نهاد مستقل تنظيم مقررات (رگولاتوري) در بخش انرژي
  20. بالا بودن نرخ انتشار گازهاي آلاينده هوا (شامل آلاينده‌هاي گازي و ذره‌اي) ناشي از رشد بي‌رويه مصرف انرژي و به كارگيري فناوري‌هاي (تكنولوژي‌هاي) قديمي و انرژي بر در بخش‌هاي صنعتي، تجاري و خانگي
  21. افزايش ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي ناشي از مصرف بيش از حد انرژي و بالا بودن شدت انرژي، در نتيجه افزايش نامطلوب رتبه ايران در تقسيم‌بندي جهاني به عنوان يكي از كشورهاي توليدكننده گازهاي گلخانه‌اي و لزوم كاهش آنها بر اساس تعهدات از (۴) تا (۸) درصد
  22. قيمت گذاري غيرواقعي حامل‌هاي انرژي به‌ويژه براي واحدهاي تبديل‌كننده انرژي
  23. فقدان امنيت تقاضا در صادرات نفت خام و ميعانات گازي و بازارهاي بلندمدت و نبود مشتريان راهبردي
  24. فقدان مطالعه يكپارچه و جامع انرژي كشور
  25. بدهي‌هاي كلان انباشته شركت‌هاي بخش انرژي
  26. نبود معامله‌گران نفت و فرآورده‌هاي نفتي خصوصي در كشور

ب – اهداف كلان بخش انرژي

در راستاي توسعه همه‌جانبه بخش انرژي كشور با رويكرد سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، اهداف كلان بخش انرژي كشور به شرح زير تعيين مي‌گردد:

  1. افزايش بهره‌وري و كاهش شدت انرژي در كشور به نصف تا پايان افق چشم‌انداز سند
  2. افزايش بازيافت مخازن نفت و گاز كشور
  3. حداكثر كردن توليد و بهره‌برداري از ميدان‌‌هاي مشترك نفتي و گازي
  4. افزايش ظرفيت‌هاي جديد و استفاده بهينه از منابع و ظرفيت‌هاي بخش انرژي براي حداكثرسازي ارزش افزوده در زنجيره توليد كشور
  5. استفاده حداكثري از ظرفيت جغرافياي سياسي و ارتقاي جايگاه بين‌المللي كشور در بازارهاي جهاني انرژي
  6. تمركز سياستگذاري، تدوين راهبردها و اتخاذ تصميمات در بخش انرژي كشور شامل نفت، گاز، برق، انرژي‌هاي تجديد پذير، هسته‌اي و زغال سنگ حرارتي
  7. افزايش خود اتكايي در توسعه و كاربرد فناوري‌هاي پيشرفته با دانش‌بنيان نمودن حوزه انرژي
  8. ارتقاي امنيت عرضه انرژي مطمئن، پايدار و با كيفيت مناسب
  9. تنوع بخشي اقتصادي سبد انرژي كشور
  10. افزايش بازيافت و كاهش هدر روي در توليد و مصرف انرژي با رعايت ملاحظات و استانداردهاي زيست محيطي
  11. كارآمدتر ساختن ساختار سازماني توليدكنندگان و عرضه‌كنندگان انرژي كشور متناسب با ساختار شركت‌هاي پيشرو
  12. تغيير نگاه به نفت و گاز و درآمدهاي حاصل از آن، از منبع تأمين بودجه عمومي به منابع و سرمايه‌هاي زاينده اقتصادي با تأكيد بر اقتصاد منابع تجديدپذير
  13. واقعي كردن قيمت حامل‌هاي انرژي براي توليدكنندگان انرژي
  14. حصول اطمينان از ايمني تأسيسات هسته‌اي و فعاليت‌هاي پرتويي در كشور

ج – راهبردهاي بخش انرژي

ج-۱ راهبردهاي كلي بخش انرژي

  1. واقعي كردن قيمت نسبي حامل‌‌هاي انرژي در بخش هاي مختلف مصرف‌كننده حداكثر تا پايان پنج سال اول اجراي اين سند و تدوام آن
  2. تفكيك كامل وظايف حاكميتي از تصدي‌گري و ايجاد ساختارهاي مناسب براي ايفاي وظايف حاكميتي در بخش انرژي كشور
  3. ايجاد حداكثر ارزش افزوده از منابع انرژي اوليه كشور از طريق تعريف و استقرار زنجيره ارزش
  4. گسترش فعاليت‌هاي اقتصادي در مناطق و سواحل و جزاير جنوبي
  5. ايجاد بازارهاي رقابتي در زمينه توليد و عرضه حامل‌هاي انرژي
  6. كاهش ضايعات و تلفات در بخش توليد، انتقال، توزيع، و مصرف انرژي تا سطح استانداردهاي ملي
  7. ارتقاي فناوري در تجهيزات و فرآيندهاي زنجيره انرژي
  8. بهره‌گيري مؤثر از موقعيت منطقه‌اي و جغرافيايي كشور براي تجارت حامل‌هاي انرژي
  9. ترويج و گسترش فرهنگ صرفه‌جويي و بهينه‌سازي مصرف انرژي
  10. توسعه مشاركت آحاد مردم در سرمايه‌گذاري بخش انرژي
  11. بهبود كيفيت محصولات و خدمات بخش انرژي با استانداردهاي ملي
  12. اصلاح ساختار سازماني و قوانين و مقررات جاري بخش انرژي
  13. تبديل و توليد حامل‌هاي انرژي با ارزش افزوده بالاتر
  14. حمايت از گسترش پژوهش‌هاي كاربردي و تجاري‌سازي فناوري‌هاي نوين
  15. اجراي طرح مطالعات جامع انرژي كشور
  16. تجاري‌سازي فناوري‌هاي انرژي‌هاي تجديدپذير و دوستدار محيط زيست
  17. توانمند‌سازي سرمايه انساني از طريق آموزش حرفه‌اي و مهارت‌هاي كاري
  18. توسعه صادرات كالا و تجهيزات دانش‌بنيان و خدمات فني مهندسي بخش انرژي
  19. كاهش ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي و آلاينده‌هاي ناشي از توليد، انتقال و مصرف انرژي

ج-۲ راهبردهاي نفت و گاز

  1. افزايش حداقل (۵) واحد درصد به ضريب بازيافت ميادين نفتي كشور
  2. توسعه و بهره‌برداري حداكثري از كليه ميادين مشترك نفتي و گازي
  3. گسترش اكتشاف نفت و گاز به عنوان پشتوانه توليد
  4. افزايش ظرفيت و حفظ سهم توليد نفت در اوپك و بازار جهاني
  5. ارتقاي كمي و كيفي محصولات زنجيره نفت خام و گاز (پالايشي و پتروشيميايي)
  6. استفاده از روش‌هاي مختلف تأمين مالي داخلي و خارجي
  7. نگاه راهبردي به نفت و گاز به عنوان موتور محركه توسعه اقتصادي
  8. تخصيص بهينه گاز طبيعي توليدي كشور
  9. افزايش بهره‌وري در زنجيره صنعت نفت و گاز كشور
  10. جمع‌آوري و فرآورش حداكثري گازهاي همراه
  11. ايجاد اطمينان در تقاضاي فروش نفت خام با خريد يا مشاركت در پالايشگاه‌هاي خارج از كشور
  12. اتخاذ تدابير كارآمد در حوزه ديپلماسي انرژي
  13. گسترش بازارهاي صدور خدمات فني مهندسي و فناوري انرژي

ج-۳ راهبردهاي بخش برق

  1. بهبود و ارتقاي بازار برق و عملكرد آن در تأمين مطمئن برق
  2. ارتقاي سطح امنيت و پايايي در شبكه سراسري برق
  3. حداكثر بهره‌گيري از منابع انرژي اوليه و تأمين و صادرات برق
  4. كاهش تلفات توزيع برق تا سطح متوسط كشورهاي توسعه يافته
  5. افزايش سهم انرژي‌هاي تجديد پذير و پاك در ظرفيت توليد برق كشور
  6. ارتقاي بهره‌وري (راندمان) نيروگاه‌هاي حرارتي كشور
  7. افزايش بهره‌وري در زنجيره صنعت برق كشور

ج-۴ راهبردهاي بخش انرژي اتمي

  1. استقرار استانداردهاي ملي و بين‌المللي ايمني هسته‌اي و پرتويي
  2. تهيه و تأمين اقتصادي مواد اوليه و سوخت مورد نياز راكتورهاي هسته‌اي
  3. گسترش و تعميق پژوهش‌هاي بنيادي و كاربردي
  4. ارتقاي سطح بومي‌سازي دانش‌فني و بهبود فناوري‌هاي موجود
  5. تعامل سازنده و مؤثر با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي و سازمان‌هاي منطقه‌اي و بين‌المللي

ج-۵ راهبردهاي بخش زغال سنگ

  1. شناسايي و اكتشاف جامع زغال سنگ حرارتي كشور
  2. استفاده بهينه همراه با فناوري جديد و سازگار با محيط زيست از زغال سنگ حرارتي در عرضه انرژي و توليد برق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *